فساد و تباهى نمودار شده است تا [ خدا كيفر ] برخى از آنچه را انجام داده‌اند به آنان بچشاند ، باشد كه [ از گناه و طغيان ] برگردند . رسول اللّه صلى الله عليه و آله دربارهء الطاف خداوند براى تنبيه انسان مىفرمايد : إِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذا قارَفَ الذُّنُوبَ ابْتُلِىَ بِها بِالْفَقْرِ ، فَإِنْ كانَ فى ذلِكَ كَفَّارَةٌ لِذُنُوبِهِ وَ إِلَّا ابْتُلِىَ بِالْمَرَضِ ، فَإِنْ كانَ فى ذلِكَ كَفَّارَةٌ لِذُنُوبِهِ وَ إِلَّا ابْتُلِىَ بِالْخَوْفِ مِنَ السُّلطانِ يَطْلُبُهُ ، فَإِنْ كانَ ذلِكَ كَفَّارَةً لِذُنُوبِهِ وَ إِلَّا ضَيَّقَ عَلَيْهِ عِنْدَ خُرُوجِ نَفْسِهِ ، حَتَّى يَلْقَى اللَّهَ حينَ يَلْقاهُ وَ ما لَهُ مِنْ ذَنْبٍ يَدَّعِيِه عَلَيْهِ فَيَأْمُرُ بِهِ إِلَى الْجَنَّةِ وَ إِنَّ الْكافِرَ وَ الْمُنافِقَ لَيُهَوَّنُ عَلَيْهِما خُرُوجُ أَنْفُسِهِما حَتَّى يَلْقَيانِ اللَّهَ حِيْنَ يَلْقَيانِهِ وَ ما لَهُما عِنْدَهُ مِنْ حَسَنَةٍ يَدَّعِيانِها عَلَيْهِ فَيَأْمُرُ بِهِما إِلَى النَّارِ . « 1 » هر گاه مؤمن گناه كند ، به سبب آن گناهان گرفتار فقر شود . اگر آن فقر ، گناهان را پاك نكرد ، به بيمارى مبتلا شود و اگر آن هم گناهانش را نزدود به ترس از تعقيب قدرت حكومت گرفتار شود و اگر اين نيز گناهش را پاك نكرد هنگام مردن به سختى جان دهد تا آن كه سرانجام خدا را بدون گناهى كه به سبب آن بازخواست شود ، ديدار كند و دستور دهد كه او را به بهشت برند ، امّا كافر و منافق در هنگام مرگ ، جانشان به آسانى بيرون مىرود تا هنگامى كه در محضر عدل پروردگار حاضر مىشوند ، حسناتى در نامهء اعمال آنها نباشد تا ادعايى كنند و سپس دستور مىرسد كه آنان را به سوى دوزخ هدايت كنيد . بنابراين تا همهء پرده‌ها پاره نشده است و رسوايىها بر سر زبان فرشتگان و مردم نيفتاده ، بايد كارى كرد .

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 78 / 199 ، باب 1 ، ذيل حديث 56 ؛ جامع الأخبار : 115 .