آن ملزم ساخته ، بر تو هيچ حجّتى نخواهد بود . انسان سالم در محيط آلودهء منزل دچار گناه دروغ ، غيبت ، تهمت ، تكبّر و حرص و بخل و شهوات غلط مىگردد ، در صورتى كه محيط خانه سالم باشد ممكن است در خارج از منزل دچار گناهان و معاصى گردد ، ولى بايد بداند كه اين گناهان ذاتى او نيست بلكه تمام آنها عارض بر او شده ، مانند آدم سالمى كه از هواى آلوده يا از آب آلوده يا از غذاى فاسد دچار انواع بيمارىها مىشود . گناهكار بايد گناه را بيمارى و مرض به حساب آورد و بداند كه تمام آنها قابل علاج است . 2 - توبه از گناه هيچ گناهى نيست مگر اين‌كه راه جدايى و فرار از آن را آيين الهى به انسان نشان داده است . قرآن مجيد و روايات و تاريخ ، گنهكارانى را نشان مىدهد كه بر اثر بارقهء الهى بيدار شده و به علاج گناهان خود برخاستند ، و بعضى از آنان از اولياى خدا و عرفاى شامخ و معلم اخلاق و حقيقت شدند . بيمار بايد به اين معنى توجّه كند كه طبيب اين بيمارى ، خدا و انبياء و امامان ، و نسخهء علاج ، قرآن و روايات ، و راه رسيدن به اين طبيبان و نسخه‌هاى شفابخش ، توبه است . چون دانستيم گناه بيمارى است ، و علاج آن صد در صد امكان‌پذير است ، و آيات و روايات ، خداوند را قبول كنندهء توبه و رحيم و بخشاينده و غافر معرّفى مىكند ، يأس از علاج مساوى با كفر است .