سياه افزوده مىشود تا تمام صفحهء ملكوتى قلب را در خود بپوشاند ، آن وقت است كه درِ رستگارى براى هميشه به روى او بسته مىشود . امام باقر عليه السلام فرمود : انَّ الْعَبْدَ يَسْأَلُ اللَّهَ الْحاجَةَ فَيَكُونُ مِنْ شَأْنِهِ قَضاءُها الى قَريبٍ اوْ الى وَقْتٍ بَطىءٍ فَيُذْنِبُ الْعَبْدُ ذَنْباً فَيَقُولُ اللَّهُ تَبارَكَ وَ تَعالى لِلْمَلَكِ لا تَقْضِ حاجَتَهُ وَ احْرِمْهُ ايّاها ، فَانَّهُ تَعَرَّضَ لِسَخَطى ، وَ اسْتَوْجَبَ الْحِرمانَ مِنّى . « 1 » همانا عبد از خداوند درخواست حاجت مىكند ، شأن آن عبد اقتضا دارد حاجتش زود يا دير داده شود ، و آنگاه مرتكب گناهى مىشود ، خداوند به ملكِ مأمورِ قضاى حاجت مىفرمايد ؛ حاجتش را مده و او را محروم از اجابت خواسته كن ، او خود را در معرض خشم من قرار داده ، و لزوم محروميّت از رحمتم را براى خويش فراهم كرده است . امام صادق عليه السلام فرمود : انَّ الرَّجُلَ يَذْنِبُ الذَّنْبَ فَيُحْرَمُ صَلاةَ اللَّيْلِ ، وَ انَّ الْعَمَلَ السَيِّىءَ اسْرَعُ فِى صاحِبِهِ مِنَ السِّكِّينِ فِى اللَّحْمِ . « 2 » همانا مرد مرتكب گناه مىشود ، پس به سبب آن از نماز شب محروم مىگردد ، به حقيقت كه عمل زشت اثرش در انسان از كارد در گوشت سريع‌تر است . حضرت رضا عليه السلام فرمود : هر گاه بندگان گناه جديدى مرتكب شوند ، گناهى كه تا آن زمان سابقه نداشته ، خداوند هم آنان را به بلاى تازه‌اى كه قبلًا نبوده مبتلا مىكند . « 3 »

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 70 / 329 ، باب 137 ، حديث 11 ؛ وسائل الشيعة : 7 / 144 ، باب 67 ، حديث 8961 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 70 / 330 ، باب 137 ، حديث 13 ؛ الكافى : 2 / 272 ، حديث 16 . ( 3 ) - بحار الأنوار : 70 / 343 ، باب 137 ، حديث 26 ؛ الكافى : 2 / 275 ، حديث 29 .