يُسْرٍ . « 1 » برترين مردم كسى است كه عاشق عبادت شود پس دست در گردن آن آويزد و از سويداى دل دوستش بدارد و با پيكر خود با آن در آميزد و خويش را وقف آن گرداند . و او را باكى نباشد كه دنيايش به سختى و تلخى يا به آسانى و گوارايى بگذرد . امام على عليه السلام مىفرمايد : التَّفَكُّرُ فى مَلَكُوتِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ عِبادَةُ الْمُخْلَصينَ . « 2 » انديشيدن در پادشاهى آسمان‌ها و زمين ، پرستش بندگان با اخلاص است . و نيز فرمود : التَّفَكُّرُ فى آلاءِ اللَّهِ نِعْمَ العِبادَةِ . « 3 » فكر كردن در نعمت‌هاى خداوند ، نيكو عبادتى است . زيرا كه به وسيلهء معرفت حق ، اداى شكر و افزونى نعمت‌ها مىگردد . بر پايهء آنچه از آيات دربارهء هدف خلقت انسان و موجودات استفاده مىشود ، بيهوده نبودن آفرينش و ارزش‌هايى كه براى عبوديّت و بندگى در برنامهء زندگى بشر بيان شده ، بسيار مورد تأكيد معصومان و اولياى الهى قرار گرفته است . حضرت سجّاد عليه السلام در وصاياى خود مىفرمايد : فَاتَّقُوا اللَّهَ عِبادَ اللَّهِ وَ تَفَكَّرُوا وَ اعْمَلُوا لِما خُلِقْتُم لَهُ فَانَّ اللَّهَ لَمْ يَخْلُقْكُمْ

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 83 ، حديث 3 ؛ بحار الأنوار : 67 / 253 ، باب 55 ، حديث 10 . ( 2 ) - غرر الحكم : 56 ، حديث 545 . ( 3 ) - غرر الحكم : 56 ، حديث 534 .