انَّ اللَّهَ لايُضيعُ اجْرَ الْمُحْسِنينَ » « 1 » چرا كه خدا پاداش نيكوكاران را تباه نمىكند . وَ اصْبِرْ فَانَّ اللَّهَ لايُضيعُ اجْرَ الْمُحْسِنينَ » « 2 » و شكيبايى كن كه يقيناً خدا پاداش نيكوكاران را تباه نمىكند . انَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَ يَصْبِرْ فَانَّ اللَّهَ لايُضيعُ اجْرَ الْمُحْسِنينَ » « 3 » بىترديد هر كس پرهيزكارى كند و شكيبايى ورزد ، [ پاداش شايسته مىيابد ] ؛ زيرا خدا پاداش نيكوكاران را تباه نمىكند . اين هم از عجايب است كه عبد ، مالك خود و عملش نيست ، آنچه دارد از خدا دارد ، جسم و جان را او عنايت كرده ، توفيق عمل را او مرحمت فرمود ، طريق هدايت را او ارائه نموده ، شوق به اجراى فرامين و دستورها را او در قلب شعله‌ور ساخته ، آن وقت عمل كننده را مستحق و طلبكار دانسته و به طور مكرّر در قرآن مجيد اعلام نموده كه اجر نيكوكار را ضايع نخواهم كرد ! اين نكته نيز ناگفته نماند كه محسن از نظر قرآن انسانى است كه قلبش آراسته به ايمان ، جانش پيراسته از زشتىهاى معنوى ، و نفسش مزيّن به زينت اخلاق حسنه ، و عملش موافق با دستورهاى قرآن و خواسته‌هاى پيامبر و امامان معصوم عليهم السلام است ، و چنين انسانى بدون شك اجر اعمال و اخلاقش در پيشگاه حضرت حق ضايع نگردد . من به بوى خوش تو دلشادم * ورنه از خود گرهى بر بادم

--> ( 1 ) - توبه ( 9 ) : 120 . ( 2 ) - هود ( 11 ) : 115 . ( 3 ) - يوسف ( 12 ) : 90 .