شيخ حسين انصاريان
151
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
اين ناله كه قد مىكشد از سينهء تنگم * تصوير نهال از غم آزار تو دارم تمثال گل و رنگ بهارم چه فريبد * من آينهء حسن خدا داد تو دارم هر چند به صد رنگ زنم دست تصنّع * چون وانگرم خامهء بهزاد تو دارم تا زندهام از جان كنى ام نيست رهائى * شيرينى و من خدمت فرهاد تو دارم گو شيشهء امكان شكند سنگ حوادث * من طاقى از ابروى پريزاد تو دارم بيدل تو به من هيچ مدارا ننمودى * عمرى است كه پاس دل ناشاد تو دارم ( بيدل دهلوى ) 3 - اجر نيكوكاران در پيشگاه او ضايع نمىشود وجود مقدس او آگاه به تمام واقعيتها است ، و ظاهر و باطن هر چيزى در پيش اوست . استحقاق هر عمل كنندهاى براى او معلوم است ، و هيچ گونه عجزى از اداى حق صاحب حق ندارد . كرم و لطف و رحمت ، ذات اوست و ذرّهاى بخل و امساك در آن درگاه وجود ندارد ، بنابراين ضايع شدن حق صاحب حق از كرم بى نهايت در بى نهايت معقول نيست . اين قسمتى از جملات عرشى و ملكوتى امام عارفان ، شمع وجود عاشقان