كه خداوند در قرآن مىفرمايد : وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنى آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِى الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى كَثيرٍ مِمَّنْ خَلَقنا تَفْضيلًا » « 1 » به يقين فرزندان آدم را كرامت داديم ، و آنان را در خشكى و دريا [ بر مركب‌هايى كه در اختيارشان گذاشتيم ] سوار كرديم ، و به آنان از نعمت هاى پاكيزه روزى بخشيديم ، و آنان را بر بسيارى از آفريده‌هاى خود برترى كامل داديم . ولى اين انسانِ برتر از برخى از موجودات ، از نظر عقل و درك و فهم و شعور بسيار محدود است . اين مسئله به جاى خود صحيح است كه فعاليّت فكرى و مغزى انسان ، اين تمدّن شگرف ، و اين همه كتابخانه‌هاى عظيم ، و دانشگاه‌هاى وسيع را به وجود آورده ، ولى بر اساس اعتراف خودش هنوز در ابتداى دالان علم است و از داخل اين خانه خبرى ندارد . قرآن مجيد دانش بشر را ناچيز شمرده و از تمام دانستنىهاى او تحت عنوان قليل ياد مىكند : وَ ما اوتيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ الّا قَليلًا » « 2 » و از دانش و علم جز اندكى به شما نداده‌اند . قرآن مجيد شمردن نعمت‌هاى الهى را از طاقت بشر بيرون مىداند ، چرا كه انسان را قدرت احاطه بر تعداد موجودات هستى نيست و علّتش آن است كه درك و شعور و فهم و عقل او بسيار محدود است ، گرچه با اين محدوديّت راه رسيدن به

--> ( 1 ) - اسراء ( 17 ) : 70 . ( 2 ) - اسراء ( 17 ) : 85 .