و اگر [ بدهكار ] تنگ‌دست بود [ بر شماست كه ] او را تا هنگام توانايى مهلت دهيد ؛ و بخشيدن همهء وام [ و چشم پوشى و گذشت از آن در صورتى كه توانايى پرداختش را ندارد ] اگر [ فضيلت وثوابش را ] بدانيد براى شما بهتر است . مهلت دادن به بدهكار در روايات رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : وَ مَنْ كانَ لَهُ عَلى رَجُلٍ مالٌ اخَذَهُ وَ لَمْ يُنْفِقْهُ فِى اسْرافٍ اوْ فِى مَعْصِيَةٍ فَعَسِرَ عَلَيْهِ انْ يَقْضِيَهُ فَعَلَى مَنْ لَهُ الْمالُ انْ يُنْظِرَهُ حَتّى يَرْزُقَهُ اللَّهُ فَيَقْضِيَهُ . « 1 » بدهكارى كه قرضِ گرفته شده را در دايرهء اسراف نبرده و در معصيت خرج نكرده و از اداى دَين خود عاجز گشته ، بر طلبكار است كه او را مهلت دهد تا از جانب حق براى او فرجى برسد و به اداى دين خويش موفّق گردد . امام باقر عليه السلام مىفرمايد : طايفه‌اى روز قيامت در سايهء عرش حق مبعوث مىشوند ، صورت و لباس آنان از نور است و بر كرسىهائى از نور قرار دارند ، خلائق به محضر آنان مشرّف مىشوند و مىگويند : اينان انبيا هستند ، منادى از زير عرش فرياد مىزند : نه اينان انبيا نيستند ، مىگويند : پس اينان شهدايند ، منادى فرياد مىكند : نه اينان شهدا نيستند ، بلكه اين طايفه همانانند كه در دنيا بر مردم آسان گرفتند ، و بدهكار تنگ‌دست را مهلت دادند تا به فراخى برسد . « 2 » ابراهيم بن عبدالحميد مىگويد : به حضرت صادق عرضه داشتم : عبدالرحمن سيابه از شخصى طلب داشت ، مديون از دنيا رفت به طلبكار گفتيم او را حلال كن

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 100 / 148 ، باب 4 ، حديث 6 ؛ مستدرك الوسائل : 13 / 400 ، باب 9 ، حديث 15723 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 100 / 149 ، باب 4 ، حديث 5 ؛ ثواب الاعمال : 145 .