قرض در روايات رسول خدا صلى الله عليه و آله دربارهء كسى كه مىتواند به برادر مؤمنش قرض‌الحسنه بدهد ولى از اين عمل پسنديده خوددارى ، مىكند مىفرمايد : مَنِ احْتاجَ الَيْهِ اخُوهُ الْمُسْلِمُ فِى قَرْضٍ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَفْعَلْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ رِيحَ الْجَنَّةِ . « 1 » كسى كه برادر مسلمانش در مسئلهء قرض به او نيازمند شود ، و او قدرت بر دادن قرض داشته باشد ولى خوددارى كند خداوند بوى بهشت را بر او حرام مىكند . و نيز آن حضرت فرمود : مَنْ اقْرَضَ مُؤْمِناً قَرْضاً يَنْتَظِرُ بِهِ مَيْسُورَهُ كانَ مالُهُ فِى زَكاةٍ وَ كانَ هُوَ فِى صَلاةٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ حَتّى يُؤدِّيَهُ الَيْهِ . « 2 » هر كس به مؤمنى قرض‌الحسنه بدهد و انتظار كشد تا قرض گيرنده فراخى يابد . آن مال ثواب زكات خواهد داشت و قرض دهنده مورد توجّه و درود فرشتگان باشد تا قرض گيرنده آن را ادا نمايد . حضرت صادق عليه السلام فرمود : ما مِنْ مُسْلِمٍ أقْرَضَ مُسْلِماً قَرْضاً يُرِيدُ بِهِ وَجْهَ اللَّهِ إِلَّا حَسِبَ اللَّهُ لَهُ أَجْرُهُ بِحِسابِ الصَدَقَةِ حَتّى يَرْجِعَ إِلَيه . « 3 » هيچ مسلمانى نباشد كه به مسلمان ديگرى قرض‌الحسنه بدهد جز آن كه خداوند هر روز ثواب صدقه دادن آن را به حساب وى ثبت كند تا زمانى كه

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 100 / 138 ، باب 1 ، حديث 1 ؛ الأمالى ، شيخ صدوق : 429 ، حديث 1 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 100 / 139 ، باب 1 ، حديث 4 ؛ ثواب الأعمال : 138 . ( 3 ) - بحار الأنوار : 100 / 139 ، باب 1 ، حديث 6 ؛ ثواب الاعمال : 138 .