اقْرَضْتُمُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً لَأُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ لُادْخِلَنَّكُمْ جَنّاتٍ تَجْرى مِن تَحتِهَا الاْنْهارُ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبيلِ » « 1 » خدا از بنى اسرائيل [ بر لزوم اطاعت از آيينش و پيروى از موسى ] پيمان گرفت ، و از ميان آنان دوازده سرپرست برانيگختيم [ تا هر يك عهده‌دار امور قبيله‌اى از قبايل بنى اسرائيل باشد ] ، و خدا به آنان فرمود : يقيناً من با شمايم ، اگر نماز را برپا داريد ، و زكات بپردازيد ، و به پيامبرانم ايمان آوريد ، و آنان را تقويت و يارى كنيد و به خدا وامى نيكو دهيد ، مسلماً گناهانتان را محو مىكنم ، و شما را در بهشت‌هايى كه از زيرِ [ درختانِ ] آن نهرها جارى است در مىآورم ؛ پس هر كه از شما بعد از اين كافر شود ، يقيناً راه راست را گم كرده است . از آيهء شريفه استفاده مىشود كه قرض‌الحسنه در امّت‌هاى قبل از اسلام هم به عنوان برنامه‌اى از برنامه‌هاى الهى و دستورى از دستورهاى حضرت حق ، و عملى كه باعث دخول در بهشت است مطرح بوده ، و اين كار شايسته و عمل پسنديده اختصاص به امّت اسلام و احكام شريعت محمّديه ندارد . مَنْ ذَا الَّذى يُقْرِضُ اللَّهَ قَرضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ اضْعافاً كَثيرَةً وَ اللَّهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ وَ الَيْهِ تُرْجَعُونَ » « 2 » كيست آن كه به خدا وام نيكو دهد ، تا آن را برايش چندين برابر بيفزايد ؟ و خداست كه [ روزى را ] تنگ مىگيرد و وسعت مىدهد ؛ و [ همهء شما براى دريافت پاداش ] به سوى او بازگردانده مىشويد .

--> ( 1 ) - مائده ( 5 ) : 12 . ( 2 ) - بقره ( 2 ) : 245 .