دنياى مردم براثر بدزبانى و آزار روحى به تلخى و رنجش خاطر مىگذرد و در روز قيامت به خاطر گناه زبان ، مورد كيفر قرار مىگيرند . براى آن كه تاحد ممكن وزر و و بال گناه زبان كاهش يابد ، بايد موجبات هدايت و ارشاد مردم فراهم شود . مردى به حضور نبى معظّم اسلام صلى الله عليه و آله شرفياب شد . عرض كرد : اى رسول خدا ! به من سفارشى بنما . حضرت فرمود : زبانت رانگه دار . او دوباره درخواست سفارش كرد . فرمود : زبانت را نگه‌دار . مرتبهء سوم در خواست نمود ، حضرت فرمود : زبانت را نگه دار ، سپس با تندى فرمود : واى بر تو ! مگر چيزى جز محصول زبان موجب عذاب مردم مىگردد و آنان را به رو در آتش دوزخ مىافكند . « 1 » معرّة در لغت رسوايى و عمل زشت است و در مواردى به كار مىرود كه كسى نسبت به ديگرى مرتكب بدى شود و عيبى را به او نسبت دهد و بدگويى و نسبت عيب دادن از آفات زبان است . و اين زبان مهمترين ابزارى است كه اسباب آزار و اذيت مردم را پديد مىآورد ، پس او را به هلاكت مىاندازد . رسول الله صلى الله عليه و آله مىفرمايد : نَجاةُ الْمُؤْمِنِ فِى حِفْظِ لِسانِهِ . « 2 » رهايى مؤمن از كيفر خداوند در نگه‌دارى زبان اوست . بشر به طور طبيعى و غريزى به حبّ ذات علاقمند است ؛ دوست دارد هميشه و همه جا مردم از او به خير و خوبى ياد كنند و هرگز نامش را به بدى و زشتى نبرند ، امّا چه بايد كرد كه زبان آدمى كنترل و افسار ندارد .

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 115 ، حديث 14 ؛ بحار الأنوار : 68 / 303 ، باب 78 ، حديث 78 . ( 2 ) - الكافى : 2 / 114 ، حديث 9 ؛ بحار الأنوار : 68 / 300 ، باب 78 ، حديث 73 .