است و انسان را از ياد حق غافل مىسازد . امام صادق عليه السلام دربارهء گفتهء خداوند متعال كه فرمود : وَ لِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبّه‌ِجَنَّتَانِ » « 1 » مىفرمايد : كسى كه بداند خداوند او را مىبيند و گفته‌هايش را مىشنود و از كارهاى خوب و بدى كه انجام مىدهد ، آگاه است ؛ اين عقيده جلوگير كارهاى ناپسند او مىشود . پس چنين كسى ؛ از مقام خداوند واهمه دارد و نفس خويش را از هوس‌ها و تمنيات ناروا باز مىدارد . « 2 » بنابراين مؤمن بايد دل را از آرزوها و بدگمانى و حسادت ، پاك نگه دارد تا نعمت‌هاى خداوند آلوده به شيطنت و وسوسه‌ها نگردد . اگر چنين حالتى در كسى پديد آمد و دلش به انديشهء زوال نعمت گرايش يافت ، آن تمنا را متوجه دشمنان خداوند كند و تدبيرى بينديشد تا در عرصهء جنگ‌هاى نفسانى غلبه يابد و شكست و نااميدى به جبههء باطل و كفر و نفاق وارد گردد و او حق را يارى نمايد .

--> ( 1 ) - الرحمن ( 55 ) : 46 . ( 2 ) - الكافى : 2 / 70 ، حديث 10 ؛ بحار الأنوار : 67 / 364 ، باب 59 ، حديث 8 .