[ « 12 » اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي أَصُولُ بِكَ عِنْدَ الضَّرُورَةِ وَ أَسْئَلُكَ عِنْدَ الْحَاجَةِ وَ أَتَضَرَّعُ إِلَيْكَ عِنْدَ الْمَسْكَنَةِ وَ لَا تَفْتِنِّي بِالاسْتِعَانَةِ بِغَيْرِكَ إِذَا اضْطُرِرْتُ وَ لَا بِالْخُضُوعِ لِسُؤَالِ غَيْرِكَ إِذَا افْتَقَرْتُ وَ لَا بِالتَّضَرُّعِ إِلَى مَنْ دُونَكَ إِذَا رَهِبْتُ فَأَسْتَحِقَّ بِذَلِكَ خِذْلَانَكَ وَ مَنْعَكَ وَ إِعْرَاضَكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ ] خدايا ! چنانم قرار ده كه هنگام ضرورت با كمك حضرتت به دشمنان حمله كنم ، و به هنگام نياز از تو بخواهم ، و زمان درماندگى و مسكنت ، به درگاه تو بنالم . خدايا ! مرا به اين امور امتحان مكن : كمك خواستن از غير خودت ، هنگامى كه مضطر شوم . به خاكسارى و فروتنى در برابر ما سواى وجودت ، زمانى كه به تهى دستى گرفتار آيم . به زارى كردن به درگاه غير حضرتت ، وقتى كه دچار ترس شوم ، تا به خاطر اين امور مستحق خوارى و منع نعمت و روى گردانى و بىاعتنايى از جانب تو گردم . اى مهربان‌ترين مهربانان ! .