كسى كه در اين صحنهء با عظمت حيات ، و با بودن اين همه وسايل سعادت و خوشبختى ، خود را از ولايت حضرت رب و انبيا و امامان معصوم ، به خاطر دو روز زود گذر دنيا و لذات و شهوات آن محروم سازد ، و سرپرستى و هدايت آنان را قبول نكند ، و به جاى آن زير چتر ولايت شيطان برود كه البته تنها ماندن از خدا و انبيا و امامان و كثرت گناه ، قهراً انسان را در سايهء شوم ولايت و دوستى شيطان برده و آدمى را مستحق عذاب شديد الهى در قيامت خواهد كرد ، و از نور عقل و عدل و ايمان و آخرت و رحمت الهى به ظلمت جهل و ظلم و بى اعتقادى و ماديت و لعنت ابدى سوق خواهد داد . در اين زمينه به دو آيه از آيات قرآن توجه كنيد : كُتِبَ عَلَيْهِ انَّهُ مَنْ تَوَلّاهُ فَانَّهُ يُضِلُّهُ وَيَهْديهِ الى عَذابِ السَّعيرِ » « 1 » بر آن شيطان ، لازم و مقرّر شده است كه هر كس كه او را به سرپرستى و دوستى خود گيرد ، حتماً او گمراهش مىكند ، و به آتش سوزنده راهنمايىاش مىنمايد . وَالَّذينَ كَفَرُوا اوْلياؤُهُمُ الطّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ الَى الظُّلُماتِ اولئِكَ اصْحابُ النّارِهُمْ فيها خالِدُونَ » « 2 » و كسانى كه كافر شدند ، سرپرستان آنان طغيان گرانند كه آنان را از نور به سوى تاريكىها بيرون مىبرند ؛ آنان اهل آتش‌اند و قطعاً در آن جا جاودانه‌اند . امير المؤمنين عليه السلام مىفرمايد : الْفِتَنُ ثَلاثٌ : حُبُّ النِّساءِ وَ هُوَ سَيْفُ الشَّيْطانِ ، وَشُرْبُ الْخَمْرِ و هُوَ فَخُّ

--> ( 1 ) - حج ( 22 ) : 4 . ( 2 ) - بقره ( 2 ) : 257 .