شيخ حسين انصاريان
392
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
باشد برون زكون و مكان يار و در پيش * هر كس كه رفت از سر كون و مكان گذشت آن مرحله است واديت اى كعبه مراد * كاول قدم به راه تو بايد زجان گذشت آدم بهشت كوى تو را داشت در نظر * گندم بهانه كرد و زباغ جنان گذشت بر آستان پير مغان هر كه سود سر * پايش ز رفعت از سرنه آسمان گذشت خواهد رسيد بر دهن يار بى سخن * هر كس كه چون صغير زنام و نشان گذشت ( صغير ) 20 - ادامهء طاعت سرمايهاى در دنيا و آخرت براى انسان همچون طاعت و عبادت نيست . طاعت و عبادت چون با نيّت خالصانه و صادقانه انجام گيرد ، و شرايط باطنى و ظاهرى آن در حدّ استعداد رعايت شود ، موجب قرب و رضايت حق ، و عامل جلب سعادت دنيا و آخرت ، و سبب بهشت ابدى است . كسالت و تنبلى در طاعت ، دام شيطان و از آثار هواى نفس و باعث بريدن انسان از اين فيض با عظمت الهى است . اهل عبادت و طاعت از متوقّف ماندن اين سرمايهء الهى ، در وحشت و ترس به سر مىبردند ، و براى ثابت ماندن در اين راه عرشى و ملكوتى به طور دائم از حضرت حق طلب مدد و توفيق مىنمودند . البته خداوند عزيز در اين زمينهها دعا را به سرعت مستجاب مىكند ، به شرطى كه دعا كننده ، دلش در دعا حاضر ، و طعام و لباسش حلال و اشكش به درگاه بى نياز