وسوسه‌هاى شيطانى مىگردد ، و گاه در خود احساس مىكند كه نيروى محرك شديدى در درون جانش آشكار شده و او را به سوى گناه دعوت مىكند . اين وسوسه‌ها و تحريك‌ها در سنين جوانى بيشتر است ، و در محيطهاى آلوده همچون محيطهاى امروز كه مراكز فساد در آن فراوان ، و آزادى نه به معنى حقيقى بلكه به شكل بى بند و بارى همه جا را فرا گرفته ، و دستگاه‌هاى تبليغاتى غالباً در خدمت شيطان و وسوسه‌هاى شيطانى هستند فزون‌تر مىباشد ، تنها راه نجات از آلودگى در چنين شرايطى ، نخست فراهم ساختن سرمايهء تقواست كه در آيه به آن اشاره شده و سپس مراقبت و سرانجام توجه به خويشتن و پناه بردن به خدا ، ياد الطاف و نعمت‌هاى او ، و مجازات‌هاى دردناك خطاكاران است . در روايات و أخبار به اثر عميق ذكر خدا در كنار زدن وسوسه‌هاى شيطان اشاره شده است . حتى افراد بسيار با ايمان و دانشمند و باشخصيت هميشه در مقابل وسوسه‌هاى شيطانى احساس خطر مىكردند ، و از طريق مراقبت با آن مىجنگيدند . وسوسه‌هاى نفس و شيطان همانند ميكرب‌هاى بيمارىزا مىباشد كه در همه وجود دارد ، ولى به دنبال بنيه‌هاى ضعيف و جسم‌هاى ناتوان مىگردند ، تا در آن جا نفوذ كنند ، امّا آنها كه جسمى سالم و نيرومند و قوى دارند ، اين ميكرب‌ها را از خود دفع مىكنند . جملهء شريفهء : فَاذا هُمْ مُبْصِرُونَ « به هنگام ياد خدا چشمشان بينا مىشود و حق را مىبينند » . اشاره به اين حقيقت است كه وسوسه‌هاى شيطانى پرده بر ديد باطنى انسان مىافكند ، آن چنان كه راه خدا را از چاه و دوست را از دشمن و نيك را از بد نمىشناسند ، ولى ياد خدا به انسان بينايى و روشنايى مىبخشد ، و قدرت شناخت واقعيت‌ها را به او مىدهد ، شناختى كه نتيجه‌اش نجات از چنگال