6 و 7 - فاش نمودن خوبىها و پنهان كردن زشتىها فاش كردن خوبىهاى يك انسان در ميان مردم ، و پنهان داشتن زشتىهاى او عملى مورد پسند حق است ، و از اخلاق انبيا و امامان معصوم عليهم السلام است . چه نيكوست كه انسان خوبىهاى افراد را براى مردم بازگو كند ، تا به نشر معروف كمك كرده ، و به آبروى خوبان افزوده باشد ، و چه زشت است كه انسان زشتىها را رواج دهد تا ارواح آلوده گردد ، و آبروى آبروداران بر باد رود . معمولًا پنهان كردن خوبىها و فاش نمودن زشتىها كار بى خبران و فاسقان و فاجران و بى خردان است ، اينان كه در مقام پنهان داشتن حسنات ، فاش كردن زشتىها هستند ، درونى آلوده به رذايل اخلاقى دارند ، و در برابر حق متكبّر و در برابر خلق حسودند . اينان به فرمودهء كتاب خدا جزائى جز عذاب اليم در روز قيامت ندارند . انَّ الَّذينَ يُحِبُّونَ انْ تَشيعَ الْفاحِشَةُ فِى الَّذينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ اليمٌ فِى الدُّنْيا وَ الْأَخِرَةِ » « 1 » كسانى كه دوست دارند كارهاى بسيار زشت [ مانند آن تهمت بزرگ ] در ميان اهل ايمان شايع شود ، در دنيا و آخرت عذابى دردناك خواهند داشت . فاش نمودن زشتىهاى پنهان مردم كارى شيطانى و عملى حرام است و برنامه‌اى ضد اخلاق و خلاف انسانيت مىباشد . معصومين بزرگوار ما بر اين حقيقت اصرار دارند كه زشتىها را پنهان بداريد و آبروى مردم را حفظ كنيد ، و خوبىها را پخش كنيد و به آبرو و اعتبار مردم بيفزائيد كه اين از اخلاق حضرت حق است .

--> ( 1 ) - نور ( 24 ) : 19 .