الدِّينِ بِالرَّأْى وَ لا رَأْىَ فِى الدِّينِ ، انَّما هُوَ امْرٌ مِنَ الرَّبِّ وَ نَهْيِهِ . « 1 » يا على ! پس از من زندگيت ادامه پيدا مىكند و به امّتم مبتلا مىشوى ، و در پيشگاه حق با آنان به محاكمه مىنشينى براى آن روز جواب آماده كن ، عرضه داشتم : پدر و مادرم فدايت ! اين فتنه‌اى كه امّت به آن گرفتار مىشوند براى من توضيح بده و اين كه بر چه چيزى با آنان بجنگم ! ! فرمود : بعد از من با ناكثين و قاسطين و مارقين قتال خواهى كرد . آنگاه اسامى فرد فرد آنان را گفت ، سپس فرمود : با هر كس كه در امّتم با قرآن مخالفت كند و در دين به رأى خودش عمل كند جنگ كن كه دين رأى بردار نيست ، دين فقط و فقط امر و نهى خداست . به هر صورت قرآن و روايات فتنه را گناهى بزرگ و خاموش كردن آن را عملى عظيم و ثوابى فوق العاده مهم مىدانند . مردم مؤمن اگر در مقابل فتنه نايستند و با قدم و قلم و زبان و جان ، و مال و آبرو جلوى گسترش فتنه را نگيرند ، آتش فتنه به جان و ايمان خود آنان هم خواهد افتاد . 4 - پيوستن پراكندگان جامعه اسلامى با مردم يك شهر و يك منطقه ، يا خانواده‌اى پرجمعيت ، هميشه داراى افرادى پاك سرشت ، خوش اخلاق ، با سخاوت ، موقّر و منظم ، متين و استوار ، مؤمن و متّقى است . اگر انسان بتواند خوبان امت يا نيكان شهر ، يا پاكان خانواده را تبديل به دست واحد كند ، وظيفهء اسلامى دارد كه اين افراد متفرق و پراكنده را جمع كند و از طريق آن جمعيت يك دست و يك هدف ، كارهاى مهم انجام دهد ، و بسيارى از مشكلات

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 29 / 422 ؛ الاحتجاج : 1 / 195 .