عمل بپوشاند ، ولى انسان خيرخواه و خبره از روى كمال خلوص و پاكدلى مىگويد مصلحت نيست . اين پاسخ موافق مصلحت در ذهن و ذائقهء مشورت كننده ناگوار و تلخ مىشود ولى بايد با سختى آن بسازد و خوشبختى خود را به خطر نياندازد . بنابراين هر مسلمانى همواره بايد از غش و فريب‌كارى كه مايهء پراكندگى و شايعه‌سازى است پرهيز كند ؛ زيرا اگر دل مسلمانى بىجهت نسبت به برادر دينىاش آلوده به غشّ باشد پيوسته در خشم خداوند خواهد بود ، مگر اين كه توبه كند و فكر و دل را از آن انديشه ناپاك ، پاك سازد . چه درخواست‌هاى عجيبى است ، قدرتى بالاتر از قدرت ملك ملكوت لازم است كه بتوان اين بار سنگين اخلاقى را كشيد ، بارى كه آسمان از قبولش سرپيچيد كه در برابر آن همه بديهاى مردم ، آدمى اين همه خوبىها و حسنات را به عنوان تلافى و مقابله نثار آنان كند .