حضرت على عليه السلام مىفرمايد : دارِ النَّاسِ تَسْتَمِعْ بِإِخائِهِمْ وَ الْقَهُمْ بِالْبِشْرِ تُمِتْ أَضْغانَهُمْ . « 1 » با مردم به نيك خويى رفتار كن تا از برادرى آنان بهره‌مند شوى و با روى گشاده با آنان ديدار نما تا كينه‌ها در ضميرشان بميرد . و نيز مىفرمايد : شَرُّ إِخْوانِكَ مَنْ احْوَجَكَ الى مُداراةٍ وَ الْجَأَكَ إِلى اعْتِذارٍ . « 2 » بدترين برادرانت كسى است كه تو را به مدارا كردن نيازمند سازد و به عذرخواهى بيشتر وادارت نمايد . بنابراين ؛ فرمايش حضرت ، خود ملاكى بر شناختِ دوستى است كه دوستى و يگانگى در اين حد است كه اگر بدى اتفاق افتد نتواند او را ملامت كند بلكه بايد با او مدارا و سازش كند يا از او عذرخواهى كند كه اگر نكند او ناراحت مىشود . خلاصه آن كس كه براى حفظ برادرى و ارتباط ، به مدارا نياز داشته باشد ، براى تو برادر نيست و پيوسته براى رفاقت به زحمت و دردسر مىافتد . امام على عليه السلام جان كلام را در دو جمله زيبا فرموده است : خير دنيا و آخرت در دو چيز گرد آمده است : پنهان كردن اسرار و دوستى با نيكان ؛ و تمام بدى در دو چيز نهفته است : افشاى اسرار و دوستى با بدان . « 3 » 8 - بىتوجهى به همنشينان يا نيك رفتارى با آنان از اهداف اصلى بعثت پيامبران ، اخلاق معاشرتى مردم بوده است ، به ويژه

--> ( 1 ) - غرر الحكم : 445 ، حديث 10180 . ( 2 ) - غرر الحكم : 418 ، حديث 9578 . ( 3 ) - بحار الأنوار : 72 / 71 ، باب 45 ، حديث 14 ؛ الإختصاص : 218 .