مىكنند ولى در حقيقت امور از آنان جدايند و اعتنايى به حرف و كنايه و نيش آنها ندارند و به تكاليف خود عمل مىكنند . اين گونه افراد داراى شخصيت بزرگ و مقامى بلند و محبوبيتى ويژه در بين مردم هستند و از شهرت و ثروت اندوزى و رفتارهاى ناشايست ، دورى مىكنند . 5 - خوش رفتارى يا بدرفتارى با نزديكان سيرهء سلوكى و رفتارى نيكو پسند از اصلىترين شيوه‌هاى انبيا و اولياى الهى است . برخورد خوش و معاشرت درست به ويژه با بستگان برخواسته از نهاد و سرشت سالم آدمى است . رعايت حال و رسيدگى به امور خويشان و دورى از رفتار بازدارنده و تنفّرآميز در سنت معصومان بسيار سفارش شده است . از آن جا شريعت اسلامى بر مبناى حكومت و مديريت جامعه همگرا ؛ سامان يافته است پس از ديدگاه جامعه‌شناسى ، نظام يافتن چنين تشكلى با هماهنگى و تفاهم و همدلى جمعى به دست مىآيد و رحمت ، محور اين همسويى است . امام صادق عليه السلام دربارهء اين مسألهء حياتى مىفرمايد : يَحِقُّ عَلَى الْمُسْلِمِينَ الْاجْتِهادُ فى التَّواصُلِ وَ التَّعاوُنُ عَلى التَّعاطُفِ وَ الْمُواساةُ لِأَهْلِ الْحاجَةِ وَ تَعاطُفُ بَعْضِهِم عَلى بَعْضٍ حَتَّى تَكُونُوا كَما امَرَكُمْ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ رُحْماءُ بَيْنَهُم » « 1 » مُتَراحِمينَ مُغْتَمِّينَ لِما غابَ عَنْكُمْ مِنْ أَمْرِهِمْ عَلى ما مَضَى عَلَيْهِ مَعْشَرُ الْأنْصارِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله . « 2 » بر مسلمانان سزاوار است كه در پيوند با هم و يارى رسانى به هم در مهرورزى و همراهى با نيازمندان و مهربانى با همديگر كوشا باشند ؛ چنانچه

--> ( 1 ) - فتح ( 48 ) : 29 . ( 2 ) - الكافى : 2 / 175 ، حديث 4 .