وجود مبارك آنان در دعايشان ، طلب ورود به هر خيرى به مانند ورود محمد و آل محمد صلى الله عليه و آله مىكنند و درخواست خروج از هر بدى به مانند خروج محمد و آل محمد صلى الله عليه و آله از بدىها مىكنند كه در آن خاستگاه عصمت وجود دارد ؛ زيرا خروج از تمام زشتىها و ورود به تمام خوبىها مساوى با درخواست عصمت است ، چه در صورت استعدادى يا در فعليّت هم باشد . 3 - اعتماد يا بدگمانى حضرت على عليه السلام دربارهء گمان‌هايى كه در آيهء وَ تَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا » « 1 » آمده است ، مىفرمايد : گمان دو گونه است : گمانى كه شك است و گمانى كه يقين مىباشد . هر گمانى كه مربوط به كار معاد شود ، يقين است . و هر گمانى كه مربوط به كار دنيا باشد ، شك است . « 2 » در مرحلهء اوّل بدترين نوع بدگمانى ، بدگمانى به خداوند متعال است ؛ به گونه‌اى كه بعضى از صفات زشت و ناپسند ، ريشه در بدگمانى به حق دارد . وقتى خداوند در قرآن بدگمانى را گناه رسمى برشمرده و فرموده است : يأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ اجْتَنِبُواْ كَثِيرًا مّنَ الظَّنّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنّ إِثْمٌ » « 3 » اى اهل ايمان ! از بسيارى از گمان ها [ در حقّ مردم ] بپرهيزيد ؛ زيرا برخى از گمان ها گناه است . پس روشن مىشود كه انسان وقتى به خداوند بدبين و بىتوجه مىگردد ؛ انواع

--> ( 1 ) - احزاب ( 33 ) : 10 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 90 / 103 ، باب 129 ، حديث 1 . ( 3 ) - حجرات ( 49 ) : 12 .