الْعَجَبُ كُلُّ الْعَجَبِ مِمَّنْ يُعْجَبُ بِعَمَلِهِ وَ هُوَ لايَدْرِى بِما يُخْتَمُ لَهُ ، فَمَنْ اعْجِبَ بِنَفْسِهِ وَ فِعْلِهِ فَقَدْ ضَلَّ عَنْ مَنْهَجِ الرُّشدِ وَ ادَّعى ما لَيْسَ لَهُ . « 1 » عجب است تمام عجب ، از كسانى كه به عمل خود اعجاب مىورزند و دچار غرور مىشوند ، با اين كه خبر ندارند پايان كارشان چگونه است ؟ كسى كه به خود و عملش مغرور شود از صراط مستقيم هدايت خارج شده و چيزى را ادعا كرده كه ندارد . رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد : لَيْسَ عَبْدٌ يُعْجَبُ بِالْحَسَناتِ إلّا هَلَكَ . « 2 » بنده‌اى نيست كه به حسناتش دچار عجب شود ، مگر اين كه به هلاكت برسد . 8 - انجام خير بدون منّت امام سجّاد عليه السلام به حضرت حق عرضه مىدارد : « الهى خير و نيكى را براى تمام مردم به دست من جارى ساز ، و مرا از منّت گذاردن به مردم در مسئلهء خير كه باعث باطل شدن عمل است در پناهت امان ده » . خير به آن عملى گفته مىشود كه هماهنگ با دستور خدا و به قصد قربت انجام گيرد . خير حقيقتى است كه براى انسان موجب ثواب آخرتى ، و نسبت به ديگران كليد حلّ مشكلات است . انجام كار خير به خاطر خدا براى نجات دادن مردم از سختىها ، دليل بر نوع دوستى انسان ، و وسعت روح و نظر آدمى ، و علامت پاكى باطن و كرامت و شرافت نفس است .

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 69 / 320 ، باب 117 ، حديث 34 ؛ مستدرك الوسائل : 1 / 139 ، باب 21 ، حديث 204 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 69 / 321 ، باب 117 ، ذيل حديث 37 .