شيخ حسين انصاريان
270
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
عبادت يعنى مملو بودن قلب از ايمان ، آراسته بودن نفس به اخلاق حسنه و پيراسته بودن وجود از گناه ، و اتصال به عمل صالح . عبادت يعنى رعايت حقوق حق و حقوق خلق ، و انجام خير و دورى از شر . عبادت يعنى تحصيل علم و دانش ، رسيدگى به يتيم ، دستگيرى از مسكين ، جبران فقر فقير ، و اداى حقوق مالى جهت ترويج دين . عالىترين حقيقتى كه حضرت حق در قرآن مجيد انبياى خود را به آن معرفى فرموده ، عبادت است . بهترين صفتى كه حضرت محبوب در قرآن كريم اوليايش را به آن ستوده ، عبادت است . برترين وصفى كه خداوند براى ملائكه در كتاب عظيمش آورده ، عبادت است . عابد محبوب خدا ، و متكبر از عبادت مورد نفرت حق و انبياء و امامان است . عبادت باعث آبادى دنيا و به دست آوردن خير مطلق در عالم آخرت است . عبادت غير خدا كفر ، شرك ، زندقه و فساد و مورّث تسلّط جبّاران و زورگويان نسبت به مظلومان و مستضعفان است . عبادت غير خدا از بيان قرآن عبادت غير خدا نهايت ذلّت و خوارى و بيچارگى انسان است . قُلْ انّى نُهِيتُ انْ اعْبُدَ الَّذينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللّهِ قُلْ لا اتَّبِعُ اهْواءَكُمْ قَدْ ضَلَلْتُ اذاً وَ ما انَا مِنَ الْمُهْتَدينَ » « 1 » بگو : من از پرستيدن كسانى كه شما به جاى خدا مىپرستيد نهى شدهام . بگو : من از هواهاى نفسانى شما پيروى نمىكنم كه در آن صورت گمراه شدهام
--> ( 1 ) - انعام ( 6 ) : 56 .