[ وَ اسْتَصْلِحْ بِقُدْرَتِكَ مَا فَسَدَ مِنِّي ] و فسادم را به قدرتت اصلاح كن . صلاح و فساد صلاح به واقعيّت‌هايى گفته مىشود كه با فرهنگ الهى هماهنگ و هم سو باشد ، و فساد به مسائلى مىگويند كه از چهار چوب برنامه‌هاى حضرت حق خارج باشد . حالات قلب و نفس و حركات اعضاى بدن يعنى عقيده و اخلاق و عمل در صورت همسوئى با آيات كتاب خدا و روش و سنّت رسول اكرم و ائمه طاهرين عليهم السلام در طريق صلاح ، و در صورت ناهمگونى در ميدان فساد است . امورى كه آراسته به صلاح است ، باعث خير دنيا و آخرت ، و روشى كه در ظاهر و باطن آلوده به فساد مىباشد ، علّت خوارى دنيا و آخرت است . بعثت انبياى الهى و امامت امامان معصوم در جهت به صلاح آوردن مردم در تمام شؤون بود . اگر تمام مردم دنيا دعوت انبيا را نسبت به مسئلهء صلاح اجابت كنند تمام مشكلات و گرفتارىهاى مردم حل خواهد شد ، و امراض باطنى و فكرى و روانى آنان شفا يابد . فساد در تمام جوانب زندگى معلول اعراض انسان از توحيد و نبوّت و امامت ، و محصول روى گردانى آدميان از دستورهاى ملكوتى ، و ميوهء تلخ اطاعت آنان از هوا و شيطان است . قرآن از قول تمام مصلحان تاريخ از زبان حضرت شعيب عليه السلام نقل مىكند :