انسان با انديشه در كتاب آفرينش ، و تدبّر در خلقت خويش ، و تفكّر در ساختمان اين همه موجودات متنوع ارضى و سمائى به اين معنا يقين جازم پيدا مىكند كه براى اين كارگاه با عظمت كه همچون درياى بى ساحلى است ، صاحبى آگاه و عادل و حكيم و رحمان و رحيم است ، يقينى كه خلاف موضوع و معلومش امرى صددرصد محال است . يقين اهل يقين كه از راه اتصال به وى و انديشه در عالم هستى به دست آمده ، در حقيقت مانند اين است كه با چشم سر ، خورشيد را در وسط روز ببينند . آيا كسى با كمك دليل و برهان ، يا مغلطه و سفسطه ، يا سحر و جادو ، يا طرق ديگر ، قدرت دارد ، چنين حالتى را كه معلول مثلًا ديدن خورشيد در وقت نصف النهار است ، از قلب بزدايد ، و از دل پاك كند ، و يا روزنه‌اى براى ورود شك و ترديد در چنين باطنى باز كند ؟ كسى كه در وسط روز با چشم سر ، آفتاب عالم تاب را مىبيند ، اگر تمام ملائكه و جن و انس ، بخواهد خلاف ديدنش را به او ثابت كند امرى محال است ، او به هر صورت اعلام مىكند آنچه را من مىبينم حق است ، و آنچه شما مىگوئيد صددرصد باطل است . اهل يقين به خدا و روز قيامت و ساير حقايق غيبيه و عينيه چنين حالتى دارند . اگر تمام زندگان عالم در طرف خلاف عقيدهء او قرار گيرند ، و او در اعتقادش تك و تنها بماند محال است در ايمان و يقينش كمترين شك و ترديدى راه يابد . قرآن مجيد براى عاشقان يقين ، مكتب الهى را كه تجلّى در اسلام ناب محمدى دارد ، نيكوترين مكتب و بهترين و برترين قوانين محكم ، و خلاصه آئينى كه در تمام زمينه‌هاى ظاهرى و باطنى ، قدرت ادارهء زندگى انسان را در تمام اعصار و قرون دارد ، مىداند .