[ وَ اجْعَلْ يَقِينِي أَفْضَلَ الْيَقِينِ ] و يقينم را برترين يقين قرار ده . يقين برتر توجه به وجود مقدّس حضرت حق و روز قيامت و ملائكه و قرآن و انبيا كه عبارت است از ايمان قلبى ، وقتى به درجه‌اى رسيد كه قلب غرق اطمينان و آرامش شد ، در حدى كه اگر تمام عالميان بر ضد آن اطمينان و آرامش قرار گيرند ، ذرّه‌اى تزلزل و شك عارض انسان نشود ، چنين حالتى از نظر قرآن مجيد و روايات تعبير به يقين شده است . وقتى انسان در برابر حقايق ثابته كه از طريق تفكّر و انديشهء صحيح در نظام خلقت ، و از راه وحى و نبوت و امامت و ولايت ، براى قلب و فهم و عقل و درك قابل تحصيل و توجه است ، قرار مىگيرد ، و نسبت به حق بودن و ثابت بودن و واقع بودنش ، داراى آرامش و سكون اطمينان و اعتماد كامل مىگردد ، اطمينانى كه با هيچ دليل و منطقى و با هيچ برخورد و خلافى الى الابد قابل تزلزل نيست ، داراى حالت يقين شده است . فرق بين ايمان و يقين در اين است كه ايمان از طريق دليل و برهان به دست مىآيد ، و چنان كه حيات امت‌ها ثابت كرده ، قبول كنندهء شك و ترديد و تزلزل است ، ولى يقين كه عالىترين درجهء ايمان است ، در حقيقت به منزلهء ديدن حقيقت با چشم سر است ، و هرگونه راهى براى ورود شك و ترديد و تزلزل بر روى آن بسته