شيخ حسين انصاريان
177
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
اندك اندك فرو مىريزد تا در زمين فرو رود و آن را سيراب سازد . اگر ناگهانى بر زمين مىريخت در زمين نفوذ نمىكرد و كشتزارهاى روينده و ايستاده را نابود مىكرد . پس دانه دانه مىريزد تا دانههاى درون زمين را بروياند و كشتزار را از تشنگى برهاند . بارش باران بركتهاى ديگرى هم دارد . باران ، بدنها را نرم مىكند . هوا را صاف و پاكيزه مىگرداند و و با را از ميان مىبرد . آفات درختان و گياهان را كه يرقان مىنامند ، نابود مىكند و فوايد ديگر . . . اگر كسى بگويد : آيا در برخى از سالها از شدت و كثرت باران زيانهاى فراوان به هم نمىرسد ؟ يا نزول تگرگ غلات را نابود نمىسازد ؟ و بخار حاصل از آن در هوا باعث بيمارىهاى فراوان و آفات بسيار نمىگردد ؟ در پاسخ گفته مىشود : آرى ، گاه در نزول باران زيادهروى مىشود ؛ زيرا به سود انسان است و با اين كار از فرورفتن در گناه و استمرار و اصرار بر آن پرهيز مىكند . در اين صورت مصلحت دينى و اخروى مهمتر و برتر از زيان احتمالى در مال اوست . راستى ، مردم روى زمين اگر بخواهند از بركات آسمانها و زمين بهرهمند شوند بايد بر اساس هدايت قرآن به ايمان و تقوا آراسته شوند كه ايمان و تقوا كليد خزائن بركات آسمانها و زمين است چنان كه درقرآن مجيد مىخوانيم ، قرآنى كه سند تمام حقايق هستى است ، و هيچ گونه شك و ريب در آن راه ندارد . وَلَوْ انَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا واتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأرضِ » « 1 » و اگر اهل شهرها و آبادىها ايمان مىآوردند و پرهيزكارى پيشه مىكردند ، يقيناً [ درهاىِ ] بركاتى از آسمان و زمين را بر آنان مىگشوديم .
--> ( 1 ) - اعراف ( 7 ) : 96 .