شيخ حسين انصاريان
174
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
روزى بخش ؛ همانا تو بر هر كارى توانايى . نشاط طبيعت با بارش باران ابرها و بادهايى كه ابرها را حركت مىدهند و رودخانهها و سفرههاى زيرزمينى ، همه و همه زمينهء بقاى حيات در كرهء زميناند ، سير ابرها و بادهاى باران ساز با آب دريا و رودخانهها و سفرههاى زيرزمينى به يكديگر پيوستهاند و هر يك ديگرى را سيراب مىكنند و چنانچه چشمهها و رودها به مخازن ابرى متّصل نباشند به تدريج ذخيرههاى آبى رو به كاستى مىرود و حيات موجودات براى هميشه به خشكى و نابودى حقيقى مىگرايد ، پس حق تعالى مايهء حيات را پيوسته در حركت قرار مىدهد تا چرخهء هستى و طراوت طبيعت باقى بماند و اين هشدارى از سوى پروردگار است كه توكّل به او نبايد فراموش گردد كه مىفرمايد : قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَآؤُكُمْ غَوْرًا فَمَن يَأْتِيكُم بِمَآءٍ مَّعِينِ » « 1 » بگو : به من خبر دهيد اگر آب مورد بهرهبردارى شما [ چون آب رودها ، چشمهها ، سدها و چاهها ] در زمين فرو رود [ تا آن جا كه از دسترس شما خارج گردد ] پس كيست كه برايتان آب روان و گوارا بياورد ؟ ! اين آيه اشاره به رحمت عام خداوند دارد كه بسيارى از مردم از ضرورى بودن آب در زندگى بشر غافلند . « ماء معين » يعنى آب روان و گوارا كه از درون زمين سفت يا شكاف كوهها و صخرهها به صورت چشمه يا قنات و چاههاى جوشان و نهرها جريان دارد . همانطور كه مىدانيد زمين از دو قشر نفوذپذير كه آب را در خود فرو مىبرد و قشر نفوذناپذير كه آب را در محيط خود نگه مىدارد . همه چشمهها و قناتها و
--> ( 1 ) - ملك ( 67 ) : 30 .