« بينديش در بالا و پايين شدن خورشيد براى پيدايش چهار فصل سال و تدبير و بهسازى آن ، در زمستان گرمى به درون درخت و گياه برگردد تا مايهء ميوه‌ها در آنها بسته شود . و هوا را سنگين كند ، تا ابر و باران پديدار گردد و تن جانداران سخت و نيرومند شود ، در بهار تحركى آورد و مايه‌هاى زايش در زمستان پديد شوند ، گياه سر زند و درخت گل دهد و جانداران ميل به نر كنند و در تابستان هوا داغ شود و ميوه‌ها برسند ، و مواد زيادى بدن آب شوند و روى زمين خشك شود و آماده ساختمان و كار گردد و در پاييز هوا پاك شود و بيمارى برود و تندرستى آيد و شب دراز گردد ، و اعمال عبادى در آن ، به خاطر طولانى شدن ممكن است و هوا در آن خوش عطر و ملايم باشد و براى مصلحت ديگرى كه اگر همه را بشمرم سخن به درازا كشد . » « 1 »

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 3 / 61 - 112 ، باب 4 ، حديث 1 ؛ توحيد المفضل .