الْفُلْكُ بِامْرِهِ وَلِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ » « 1 » و از نشانه‌هاى [ قدرت و ربوبيت ] او اين است كه بادها را مژده دهنده مىفرستد ، و تا بخشى از [ باران ] رحمتش را به شما بچشاند ، و تا كشتىها [ به وسيلهء بادها ] به فرمان او حركت كنند ، و نيز براى اين كه از رزق و روزى او بجوييد ، و باشد كه شما سپاس گزارى كنيد . از آيات عظمت و قدرت خدا اين است كه بادها را به عنوان بشارتگرانى مىفرستند . آنها در پيشاپيش باران حركت مىكنند . قطعات پراكندهء ابر را با خود برداشته بهم مىپيوندند و به سوى سرزمين‌هاى خشك و تشنه مىبرند ، صفحهء آسمان را مىپوشانند ، و با دگرگون كردن درجهء حرارت جوّ ، ابرها را آمادهء ريزش باران مىكنند . ممكن است اهميّت قدوم اين بشارتگران براى شهرنشينان متنعم چندان روشن نباشد ، اما بيابانگردان تشنه كامى كه نياز به قطراتى از باران دارند ، همين كه بادها به حركت در مىآيند و ابرها را همراه خود جابه‌جا مىكنند ، و از لابه لاى نسيم ، عطر مخصوص بارانى كه بر گياهان در نقطهء ديگرى باريده ، و به مشامشان مىرسد ، برق اميد در دل‌هايشان جستن مىكند . گرچه در آيات قرآن ، بيشتر روى بشارتگرى باد ، نسبت به نزول باران تكيه شده ، اما كلمهء مبشّرات را نمىتوان در آن محدود ساخت ، چرا كه بادها بشارت‌هاى فراوان ديگرى نيز با خود دارند .

--> ( 1 ) - روم ( 30 ) : 46 .