شيخ حسين انصاريان

108

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

[ « 1 » اللَّهُمَّ اسْقِنَا الْغَيْثَ وَ انْشُرْ عَلَيْنَا رَحْمَتَكَ بِغَيْثِكَ الْمُغْدِقِ مِنَ السَّحَابِ الْمُنْسَاقِ لِنَبَاتِ أَرْضِكَ الْمُونِقِ فِي جَمِيعِ الآفَاقِ ] خدايا ! براى ما باران فرست ، و رحمتت را به باران پُر آب و فراوان بر ما بگستران ؛ از ابرى كه براى گياه زيباى زمينت ، در تمام ناحيه‌ها و اطراف سوق داده شده . نعمت عظيم ابر و باران و باد از آن جا كه ابر و باران و باد ، وجودشان در پهنهء طبيعت بستگى به عالىترين منبع انرژى يعنى خورشيد دارد ، لازم است چند سطرى دربارهء اين نعمت عظيم الهى كه گوشه‌اى از تجلّى رحمت حضرت حق به قسمتى از عالم وجود است براى آگاهى شما بيان شود . مسير زمين و هر جرم سماوى ديگر در اين فضاى حيرت آور تقريباً به شكل دايره است ؛ زيرا خورشيد جسمى است بسيار بزرگ ، به تنهايى از زمين و هشت سيّاره ديگر بازهم بزرگتر و سنگين‌تر است ، و هر سيّاره را با نيروى شگرف به سوى خود جذب مىكند . اين قوهء جذب به مركز را ثقل يا جاذبه مىنامند ، در همان حال هر سيّاره با قوهء گريز از مركز خود ، از خورشيد مىگريزد ، و اگر نيروى جاذبهء خورشيد نبود سيّاره چنان در فضا دور مىشد كه هيچگاه باز نمىگشت .