آشكار از من ياد كند ، در آشكارى بهتر از آشكار او از وى ياد كنم و هرگاه يك وجب به سويم بيايد ، به اندازهء يك ذراع به او نزديك مىشوم و چون ذراعى به من نزديك شد به اندازهء يك باع به او نزديك مىگردم و چون قدمى به سويم بيايد ، هروله كنان به سويش مىروم . و نيز رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : ذاكِرُ اللّهِ فِى الْغافِلينَ كَالْحَىِّ بَيْنَ الْأمْواتِ . « 1 » آن كه در بين مردم غافل ، از خدا ياد مىكند ؛ مانند زنده بين مردگان است . و نيز آن حضرت فرمود : ما مِنْ قَوْمٍ اجْتَمَعُوا يَذْكُرُونَ اللّهَ عَزَّوَجلَّ لايُريدُونَ بِذلِكَ إلّاوَجْهَهُ إلّا ناداهُمْ مُنادٍ مِنَ السَّماءِ قُومُوا مَغْفُوراً لَكُمْ ، قَدْ بُدِّلَتْ سَيِّئاتُكُمْ حَسَناتٍ . « 2 » جمعيّتى به ياد خدا خالصانه جمع نمىشود مگر اين كه ندادهنده‌اى از عالم بالا ندا مىدهد ، برخيزيد در حالى كه غفران خدا شما را شامل شده است و به حقيقت كه بدىهاى شما به حسنات تبديل شد . دعاى حضرت على عليه السلام از امير المؤمنين عليه السلام روايت شده است : يا نُورى فى كُلِّ ظُلْمَةٍ ، وَ يا انْسى فى كُلِّ وَحْشَةٍ ، وَ يا رَجائى فى كُلِّ كُرْبَةٍ ، وَ يا ثِقَتى فى كُلِّ شِدَّةٍ ، وَ يا دَليلى فِى الضَّلالَةِ ، أنْتَ دَليلى إذَا انْقَطَعَتْ دَلالَةُ الْأدِلّاءِ ، فَإنَّ دَلالَتَكَ لاتَنْقَطِعُ ، وَلايَضِلُّ مَنْ هَدَيْتَ ، أَنْعَمْتَ عَلَىَّ فَأسْبَغْتَ ، وَرَزَقْتَنى فَوَفَّرْتَ ، وَ غَذَّيْتَنى فَأحْسَنْتَ غِذائى ، وَ أعْطَيْتَنى

--> ( 1 ) - المحجة البيضاء : 2 / 267 . ( 2 ) - المحجة البيضاء : 2 / 270 ؛ كنز العمال : 1 / 438 ، حديث 1889 ؛ مسند احمد بن حنبل : 3 / 142 .