هلاكت ابدى انسان حتمى است . دعاى نيازمند به درگاه بى نياز و درخواست دردمند به پيشگاه طبيب هستى و عرض حاجت حاجتمند به پيشگاه مولاى موجودات و ولىّ آفرينش به اندازه‌اى محبوب است كه آيات قرآن مردم را به اين معنا فراخوانده و دعا را از عبادات پرفيض دانسته و متكبّر از آن را مستحقّ عذاب معرفى كرده است . روايات بسيار مهمى در كتب روايى در باب دعا در فصل‌هاى گوناگون وارد شده كه تنها كتاب با عظمت كافى به شصت فصل آن اشاره دارد و اين از باب اهميتى است كه دعا در نزد حق و انبيا و ائمه طاهرين عليهم السلام دارد . گريه و زارى در دعا و به عبارت ديگر اتصال موجودى ناچيز و بلكه معدومى سيه رو به منبع فيض هستى از بهترين حالات و خوش‌ترين لحظات حيات آدمى است . البته اين معنا را بايد توجه داشت كه هر دعايى قابل استجابت نيست ، دعائى از جانب حضرت محبوب مستجاب مىشود كه تمام شرايط لازم در آن جمع باشد . شرايط دعاى قابل استجابت در قرآن مجيد و روايات و احاديث ذكر شده كه مىتوانيد به كتاب باعظمت كافى مراجعه نماييد . گاهى شرايط استجابت جمع است ، ولى جوابى از جانب محبوب نمىرسد ، در اين وقت هرگز نگران نشويد كه آنچه را در دنيا مستجاب نمىكنند ، در آخرت به اجابت مىرسانند ؛ زيرا دوست ندارند آنچه به دعا كننده مىرسد ، اندك باشد و چه بسا دعاكنندگانى كه دعايشان در دنيا مستجاب شود ، چون به آخرت قدم گذارند و اجابت دعاهاى مستجاب نشده در دنيا را در عالم آخرت ببينند ، آرزو كنند كه اى كاش تمام دعاهاى ما در آخرت مستجاب مىشد . دعا در زندگى چه در سازندگى ظاهر حيات ، چه در ساختن باطن حيات آن قدر اهميت دارد كه تمام انبياى الهى و ائمه طاهرين و اوليا و عاشقان و عارفان و