[ « 2 » وَ مُتَابَعَةِ الْهَوَى وَ مُخَالَفَةِ الْهُدَى وَ سِنَةِ الْغَفْلَةِ وَ تَعَاطِي الْكُلْفَةِ وَ إِيثَارِ الْبَاطِلِ عَلَى الْحَقِّ ] و پيروى از هواى نفس و عقب ماندن از هدايت ، و خواب غفلت و انجام كار سخت و پرمشقت و ترجيح دادن باطل بر حق . 9 و 10 - پيروى از هوا و مخالفت با هدايت هر گاه سالك فى اللّه كه متخلّق به اخلاقى الهى است به هواى نفس و نفسانيت دچار نشود خداوند حق و حقيقت را در وجود او متجلّى مىسازد . اما اگر انسانى افسار نفس را رهاكند كه شيطان در هواى آن بچرد و هر گونه خواهشى را پاسخ دهد ؛ اين حالت ، آدمى را به سوى ستم و نفس و خوى وحشيگرى مىكشاند . خداوند در قرآن بارها عملكرد ظالمان را به حيوانات تشبيه مىفرمايد و به عنوان نمونه فرمود : اگر كه ما مىخواستيم به وسيلهء آيات قرآن انسان را بالا ببريم ؛ اين كار را مىكرديم . ولى او به امور ناچيز و لذّت‌هاى زودگذر دنيايى تمايل پيدا كرد و از هواى نفس خود پيروى نمود . سرگذشت او مانند داستان سگى است كه اگر به او هجوم ببرى زبان از كام بيرون مىآورد و اگر به حال خودش واگذارى باز زبان از دهان بيرون آورد . « 1 »

--> ( 1 ) - اعراف ( 7 ) : 176 .