[ وَ اقْضِ حَاجَتِي وَ أَنْجِحْ طَلِبَتِي وَ اغْفِرْ ذَنْبِي وَ آمِنْ خَوْفَ نَفْسِي إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ ذَلِكَ عَلَيْكَ يَسِيرٌ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ . ] و حاجتم را روا كن و خواسته‌ام را برآور و گناهم را بيامرز ، و ترسم را ايمنى ده . همانا تو بر هر چيز توانايى ، و امورى كه از تو خواستم ، روا كردنش براى تو آسان است . دعايم را مستجاب كن اى پروردگار جهانيان ! امنيّت از ترس و وحشت ميان آدم و عالم شباهت است با اين تفاوت كه به لحاظ پيكره ، عالم هستى بزرگ و آدم جزيى از آن و عالم كوچك است . ولى به لحاظ معنا و حقيقت ، آدم عالم بزرگ و عالم هستى مظهرى از آدم است . به تعبير ديگر آدم ، آيهء كبراى أنفسى و درونى و عالم گيتى آيهء صغراى آفاقى و برونى است ، پس در اثر اين ارتباط هر گونه اطمينان و آرامش و امنيت در آدم كه مظهر تجلّى صفات الهى است پديد آيد و در سير آفاقى هستى تأثير بسزايى دارد . دانشمندان پس از تحقيقات گسترده دربارهء تأثيرات اعمال انسان بر طبيعت و چرخهء زمين و سيارات فلكى نوشته‌اند : حوادث غيرمنتظره‌اى كه در دنيا به وجود مىآيد نقش مستقيم از عملكرد انسان دارد . از جمله در قرن اخير در پژوهش‌هاى نجومى به دست آمده است كه لكه‌هاى سياهى بر روى خورشيد پديد آمده ؛ كه در اثر جرم و جنايت و عصيان آدميان است