سيرهء درخواست كنندگان عفو درخواست كنندگان عفو بايد سه رويه را سيرهء خود قرار دهند : 1 - خويش را در برابر حق ، بزرگ نبيند و هر كه خود را جداگانه فرض كند ، غرور بىنيازى و كمال كاذب به او دست مىدهد ، در نتيجه از حق دور مىشود . 2 - از تكرار اعمال خلاف پرهيز كند و با توبه ، گذشته را جبران كند ؛ زيرا اصرار بر گناه كوچك ، غفلت از محضر الهى است و اين سبب ارتكاب گناهان بزرگ مىشود و كوتاهى در برابر گناه كوچك هم از گناهان بزرگ است . 3 - پيوسته در طلب مغفرت و عذرخواهى باشد ؛ زيرا قلب انسان گاهى در اثر آلودگىهاى نفس زنگار مىگيرد و به وسوسه‌هاى شيطانى تمايل پيدا مىكند پس بندهء حق هر چه با خدا آشناتر شود ، در مراتب بالاتر خود را مقصرتر و تكاليف را بر خويش سنگين‌تر مىيابد و با افزايش معرفت به كمال مطلق نزديكتر مىشود پس احساس كمبود و نقص بر او نمايان‌تر مىشود و حالت شرمندگى و حياى شديد او را فرا مىگيرد و به مكارم بيشترى دست مىيابد . كه از آن مكرمت‌ها ، اهل عفو شدن است . امام على عليه السلام مىفرمايد : الْعَفْوُ تاجُ الْمَكارِمِ . « 1 » گذشت و بخشودن ، افسر خصلت‌هاى والاى انسانى است . به ويژه در هنگام اوج قدرت ؛ فضيلت گذشت آشكار مىشود . زمانى كه قدرت كسى به همراه گذشت باشد و بخشندگى تهيدست به همراه نيازمندى او ؛ پس او را به كمال مىرساند و بزرگوارى بىنهايت مىشود .

--> ( 1 ) - غرر الحكم : 245 ، حديث 5001 .