يعنى حق منّان به اندك مال قرض انسان جزاى دو چندان مىدهد . چه تعبير عجيبى كه بارها در مورد انفاق در راه خدا تكرار فرموده است ، خدايى كه آفرينندهء اصل و فرع وجود ما و بخشندهء تمام نعمت‌ها و مالك املاك زمين و آسمان است ، از انسان وام طلب مىكند و در برابر آن مژدهء اجر دو چندان مىدهد و آمرزش مىبخشد و نيز از ما تشكر مىكند ، محبت از اين بالاتر و بزرگوارى و رحمتِ فراتر قابل تصوّر است ؟ ! ما كه هستيم كه به او وام دهيم و ما چه داريم كه از او طلبكار شويم و چرا اين همه پاداش بسيار بگيريم . اينها همه نشانهء احسان آدمى از يكسو و لطف بىپايان خداست . و دليل بر اين است كه خداوند از بندگانش به وسيلهء پاداش‌هاى برتر قدردانى مىكند و با آمرزش گناهان و صبر در عذاب آنان ، بزرگوارى مىنمايد . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : مَنْ أَرادَ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ بِالْقَليلِ مِنْ عَمَلِهِ أَظْهَرَ اللَّهُ لَهُ أَكْثَرَ مِمَّا أَرادَ النَّاسَ بِالْكَثيرِ مِنْ عَمَلِهِ فى تَعَبٍ مِنْ بَدَنِهِ وَ سَهَرٍ مِنْ لَيْلِهِ أَبَى اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِلَّا انْ يُقَلِّلَهُ فى عَيْنِ مَنْ سَمِعَهُ . « 1 » هر كه اندك عمل خود را براى خداى عزّوجلّ انجام دهد ، خداوند بيشتر از آنچه خواسته برايش نمايان سازد و هر كه عمل بسيار خود را با تحمّل رنج جسمى و شب زنده‌دارى براى مردم انجام دهد ، خداى عز و جل اعمال او را در چشم كسانى كه اعمالش را مىشنوند ؛ اندك جلوه دهد . گواراترين زندگى را كسى دارد كه به آنچه قسمت او كرده‌اند ؛ خرسند باشد و اين سبب اندوه‌زدايى و آسايش روحى و روانى خواهد بود و به فرسودگى جسمى و بيمارىهاى بدنى گرفتار نشود .

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 69 / 290 ، باب 116 ، حديث 13 ؛ الكافى : 2 / 296 ، حديث 13 .