شيخ حسين انصاريان

390

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

حضرت باقر عليه السلام فرمودند : وَجَدْنا فِى كِتابِ عَلىٍّ أَنَّ رَسُولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله قالَ وَ هُوَ عَلى مِنْبَرِهِ : وَ الَّذى لا إلهَ إلّاهُوَ ما أُعْطِىَ مُؤْمِنٌ قَطُّ خَيْرَ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ إلّابِحُسْنِ ظَنِّهِ بِاللّهِ وَ رَجائِهِ لَهُ وَ حُسْنِ خُلْقِهِ وَ الْكَفِّ عَنِ اغْتِيابِ الْمُؤْمِنينَ . وَ الَّذى لا إلهَ إلّاهُوَ لايُعَذِّبُ اللّهُ مُؤْمِناً بَعْدَ التَّوْبَةِ وَ الْاسْتِغْفارِ إلّابِسُوءِ ظَنِّهِ بِاللّهِ وَ تَقْصيرٍ مِنْ رَجائِهِ وَ سُوءِ خُلْقِهِ لِلْمُؤْمِنينَ . وَ الَّذى لا إلهَ إلّاهُو لا يَحْسُنُ ظَنُّ عَبْدٍ مُؤْمِنٍ بِاللّهِ إلّا كانَ اللّهُ عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِهِ الْمُؤْمِنِ ، لِأَنَّ اللّهَ كَريمٌ بِيَدِهِ الْخَيْراتُ يَسْتَحْيى أنَ يَكُونَ عَبْدُهُ الْمُؤْمِنُ قَدْ أحْسَنَ بِهِ الظَّنَّ و الرّجاءَ ثُمَّ يُخْلِفُ ظَنَّهُ وَ رَجاهُ ، فَأحْسِنُوا بِاللّهِ الظَّنَّ ، وَ ارْغَبُوا إلَيْهِ . « 1 » در كتاب على عليه السلام يافتيم كه پيامبر بر بالاى منبر فرمودند : قسم به خدايى كه معبودى جز او نيست ، هرگز به عبد مؤمن خير دنيا و آخرت عنايت نشده مگر به خاطر حسن ظنَّش به خدا و اميد به حضرت او و نيكى اخلاق و خوددارى از غيبت مردم مؤمن . و قسم به معبودى كه جز او معبودى نيست ، خداوند مؤمنى را بعد از توبه و استغفار عذاب نمىكند مگر به خاطر سوء ظنّش به خدا و كم اميدى وى به رحمت دوست و بدخلقيش و غيبتش از مردم مؤمن . و قسم به خدايى كه جز او خدايى وجود ندارد ، بندهء مؤمن به خدا حسن ظنّ نمىورزد مگر اين كه خدا در كنار حسن ظنّ اوست ؛ زيرا كه حضرت حق آقا و بزرگوار است ، تمام خوبىها و خيرات به دست اوست ، حيا مىكند به حسن ظنّ عبد و اميد به رحمت او توجه نكند و خلاف آن با عبدش رفتار كند ، پس به حضرت معبود حسن ظنّ بورزيد و به او رغبت كنيد .

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 67 / 394 ، باب 59 ، ذيل حديث 64 ؛ مشكاة الانوار : 35 - 36 .