پروردگار است ، پرستش مخصوص حق تعالى است كه با ارسال پيامبران و كتاب و پيشوايان دين اين انحصار به امضا رسيده است . و همه حجت‌ها در هدايت بشر تمام گرديده است . پس جاى ملامت و توبيخ براى خداوند باقى است كه مجرمان را روز قيامت سركوب نمايد همچنان كه شيطان هم در دنيا و آخرت از فرصت شيطنت خويش استفاده مىكند و فرزندان آدم را سرزنش و سركوب مىكند . و همهء بدبختىها را به گردن انسان مىاندازد . به حضرت ايوب عليه السلام پس از عافيت و سلامت يافتن از آزمايش‌ها و بيمارىهاى جسمى گفتند : چه چيزى بر تو از گذشته سخت است ؟ فرمود : شماتت دشمنان كه همان وسوسه‌هاى شيطان براى امتحان سخت الهى بود ؛ زيرا شيطان به سراغ مردم رفت و به آنها گفت : اين ايوب مريض و نجس است او را بيرون كنيد و حتى به همسرش اجازه ندهيد كه به او خدمت كند . ايوب از اين جريان به شدت آزرده شد ولى به خداوند شكايت نكرد . شيطان همهء اسباب آزار و اذيّت و سرزنش ايوب را فراهم كرد و سرانجام از ماجرا فرار كرد . حضرت على عليه السلام براى كميل شيوهء كار شيطان را تا نهايت ملامت‌گرى چنين بيان مىفرمايد : يا كُمَيْلُ اقْسِمُ بِاللَّهِ لَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله يَقُولُ : إِنَّ الشَّيْطانَ إِذا حَمَلَ قَوْماً عَلَى الْفَوَاحِشِ مِثْلِ الزِّنا وَ شُرْبِ الْخَمْرِ وَ الرِّبا وَ ما أَشْبَهَ ذلِكَ مِنَ الْخَناءِ وَ الْمَآثِمِ حَبَّبَ إِلَيْهِمُ الْعِبادَةَ الشَّدِيدَةَ وَ الْخُشُوعَ وَ الرُّكُوعَ وَ الْخُضُوعَ وَ السُّجُودَ ، ثُمَّ حَمَلَهُمْ عَلى وَلايَةِ الأَئِمَّةِ الَّذِينَ يَدْعُونَ الى النَّارِ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ لايُنْصَرُونَ . « 1 »

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 81 / 230 ، باب 16 ، حديث 2 ؛ بشارة المصطفى : 28 .