قطعاً كسانى از شما روزى كه [ در نبرد احد ] كه دو گروه [ مؤمن و مشرك ] با هم روياروى شدند ، به دشمن پشت كردند ، جز اين نيست كه شيطان آنان را به سبب برخى از گناهانى كه مرتكب شده بودند لغزانيد ، و يقيناً خدا از آنان در گذشت ؛ زيرا خدا بسيار آمرزنده و بردبار است . حضرت محبوب اگر اراده كند و بخواهد از گناه بگذرد گرچه گناه بزرگى چون فرار از جنگ در روز احد باشد مىگذرد و عفوش را به جاى عدل متوجّه گنهكار مىكند . بنى اسرائيل در زمان حضرت موسى در آزار و اذيّت نسبت به آنحضرت بيداد كردند و به گناهان زيادى آلوده شدند ، ولى حضرت حق از جهت اتمام حجّت ، از آنان درگذشت . ثُمَّ عَفَوْنَا عَنْكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ » « 1 » سپس بعد از آن [ كار زشت ] از [ گناه ] شما درگذشتيم ، تا سپاس‌گزارى كنيد . وَهُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَعْفُوا عَنِ السَّيِّئَاتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ » « 2 » و اوست كه توبه را از بندگانش مىپذيرد و از گناهان درمىگذرد و آنچه را انجام مىدهيد ، مىداند . حضرت حق حسنهء بعد از سيّئة و پاكى بعد از آلودگى و طاعت پس از معصيت را از باب فضل و سعهء رحمتش موجب غفران و آمرزش گناه قرار داده ، روى اين حساب بر ماست كه دفتر خود را از حسنات پركنيم تا باعث پاك شدن سيّئات ما گردد .

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) : 52 . ( 2 ) - شورى ( 42 ) : 25 .