اولئِكَ الَّذينَ طَبَعَ اللّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَ سَمْعِهِمْ وَ أَبْصارِهِمْ وَ اولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ » « 1 » اينان كسانى هستند كه خدا بر دل و گوش و چشمشان مُهر [ شقاوت ] زده ، و اينان بىخبران واقعىاند . و نيز فرموده : وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرى فَإنَّ لَهُ مَعيشَةً ضَنْكاً وَ نَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ أعْمى * قالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِى أَعْمى وَ قَدْ كُنْتُ بَصيراً * قالَ كَذلِكَ أتَتْكَ آياتُنا فَنَسيتَها وَ كَذلِكَ الْيَوْمَ تُنْسى » « 2 » و هر كس از هدايت من [ كه سبب ياد نمودن از من در همهء امور است ] روى بگرداند ، براى او زندگى تنگ [ و سختى ] خواهد بود ، و روز قيامت او را نابينا محشور مىكنيم . * مىگويد : پروردگارا ! براى چه مرا نابينا محشور كردى ، در حالى كه [ در دنيا ] بينا بودم ؟ * [ خدا ] مىگويد : همين گونه كه آيات ما براى تو آمد و آنها را فراموش كردى اين چنين امروز فراموش مىشوى . با اين استعداد و لياقتى كه براى كسب معرفت و حكمت حقّه و آراسته شدن به اخلاق حسنه و اعمال صالحه ، به انسان عنايت شده است . اگر انسان دچار طوفان هواى نفس شود و خود را به محاصرهء شياطين اندازد و از حكمت الهيّه و اجراى دستورهاى ربّانيّه دور بماند و خداى نكرده به گناه و معصيت و خطا و شيطنت دچار شود و سال‌ها در اين وادى تاريك عمر بگذارند و از عبادت و اطاعت و فضايل و كمالات تهيدست بماند ، ناگهان بارقه‌اى الهى بر جان او بزند و چراغ

--> ( 1 ) - نحل ( 16 ) : 108 . ( 2 ) - طه ( 20 ) : 124 - 126 .