شيخ حسين انصاريان

295

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

يُخْرِجُهُم مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ » « 1 » آنان را از تاريكىها [ ى جهل ، شرك ، فسق وفجور ] به سوى نورِ [ ايمان ، اخلاق حسنه و تقوا ] بيرون مىبرد . او را دعوت كرده‌اند تا به مقام نظر كردن به ملكوت آسمان‌ها و زمين برسد و آنچه ناديدنى است ببيند و از اين كه با اين همه استعداد و نيرو در چهارچوب زمين بماند و خود را به اين مقام با عظمت نرساند از او گله و شكوه كرده‌اند : اوَلَمْ يَنْظُرُوا فى مَلَكُوتِ السَّماواتِ وَ الْأرْضِ وَ ما خَلَقَ اللّهُ مِنْ شَىْءٍ وَأَنْ عَسَى أَن يَكُونَ قَدِ اقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ » « 2 » آيا در [ فرمانروايى و ] مالكيّت [ و ربوبيّت ] بر آسمان‌ها و زمين و هر چيزى كه خدا آفريده و اين كه شايد پايان عمرشان نزديك شده باشد با تأمل ننگريسته‌اند . و اگر درِ نيستى را با قدم صدق بكوبد و با تمام وجود ، نداى : لا احِبُّ الْآفِلينَ » « 3 » من غروب كنندگان را دوست ندارم . سر دهد ، سر از هستى درآورد و به مقام حضور و عرصه گاه شهود رسد و با كرامتى خاص به بارگاه قدس درآيد و به آنچه ناگفتنى است نايل شود . او مىتواند در همين دنياى خاكى و اين ميدان مادّى و اين بزم محدود به قيامت تجريد قدم نهد و از مقام كثرت ، رجوع به وحدت نمايد و ذائقهء جانش مزهء شيرين

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) : 257 . ( 2 ) - اعراف ( 7 ) : 185 . ( 3 ) - انعام ( 6 ) : 76 .