اگر تمام مردم دنيا به اين حقيقت يعنى ضعف همه جانبهء خود و قدرت و قوّت بىنهايت در بى نهايت حضرت حق توجه داشتند ، از شرك و كفر و فسق و فجور و سيّئات عمل و رذايل اخلاقى خلاص مىشدند ، ولى افسوس كه اكثر مردم جهان دچارغفلت و غرور و كبر و بى خبرى و جهل و بى خردى هستند و به همين خاطر از ديدن ضعف خود و وهن خويش و قوّت و قدرت حضرت محبوب غافلند و از پى اين غفلت به انواع معاصى و مظالم دچارند . شمس مغربى مىگويد : اى كاينات ، ذات تو را مظهر صفات * وى پيش اهل ديده ، صفات تو به ز ذات تا روى دلفريب تو آهنگ جلوه كرد * شد جلوه گاه روى تو مجموع كاينات تا آفتاب حسن و جمالت ظهور كرد * ظاهر شدند جملهء ذرّات ممكنات از بس كه ابر فيض توباريد بر عدم * سر بر زد از زمين عدم چشمهء حيات يا اجمل الجمال و يا املح الملاح * يا الطف اللطايف و يا نكتة النكات يا اشمل المظاهر و يا اكمل الظهور * يا برزخ البرازخ و يا جامع الشتات ( شمس مغربى )