از خبايث معصيت شستشو دهيم تا ساقى وجود ، با ساغر وحى ، شراب طهور توبه و انابه و تضرّع و زارى و بازگشت همه جانبه به سوى خود را در كام جان ما مىريزد . در تفسير : وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً » « 1 » و پروردگارشان بادهء طهور به آنان مىنوشاند . كلامى معجز نظام ، از سلالهء نبوت ، صادق - آل محمّد صلوات اللّه عليهم اجمعين - مروى است كه مسحه‌اى از علم الهى و قبسى از نور مشكات رسالت و نفحه‌اى از شميم رياض امامت است و امين الاسلام طبرسى آن را بدين صورت روايت كرده است : أىْ : يُطَهِّرُهُمْ عَنْ كُلِّ شَىْءٍ سِوَى اللّهِ ، إذْ لا طاهِرَ مَنْ تَدَنَّسَ بِشَىْءٍ مِنَ الْأَكْوانِ إلّااللّهُ ، رَوَوْهُ عَنْ جعفر بن محمد عليهما السلام . « 2 » آنان را از هرچه جز خداست پاك مىكند ؛ زيرا پاك از آلودگى اشيا و عناصر جز خدا نيست . استاد حسن زاده در مقدمه كتاب « مفتاح الفلاح » اثر عارف بزرگ شيخ بهائى ، در ذيل اين روايت مىفرمايد : من در امّت خاتم صلى الله عليه و آله از عرب و عجم كلامى بدين پايه كه از صادق آل محمّد - صلوات اللَّه عليهم - در غايت قصواى طهارت انسانى روايت شده است از هيچ عارفى نه ديده‌ام و نه شنيده‌ام . حديث به صورت مفرد ، يعنى « رُوِىَ » روايت نشده است ، بلكه به صورت صيغهء جمع يعنى « رَوَوْهُ » مروى است ، پس حديث ريشه‌دار است كه جمعى آن را روايت

--> ( 1 ) - انسان ( 76 ) : 21 . ( 2 ) - مجمع البيان فى تفسير القرآن : 10 / 223 ، ذيل آيهء 21 سورهء انسان ؛ تفسير الثعلبى : 10 / 105 .