40 - مصيبت اعظم بيشتر نارسايىهاى روحى و روانى و جسمى انسان تا آسيب‌هاى اجتماعى و زيستى او در هر زمان به ويژه دوران تمدن بشرى معلول فقر دينى و اخلاقى و وابستگى شديد به ظاهر پر زرق و برق دنياى فريبنده است . و همه دردهاى بشرى در سايهء عمل به دستورهاى انبيا و اولياءاللّه قابل درمان است . در قيامت دوزخيان نمىتوانند از نعمت‌هاى بهشتى بهره گيرند اين محروميّت در حقيقت يك نوع تحريم تكوينى است ؛ زيرا قرآن دليل اين محروميت را بازيچه قرار دادن دين و آيين برشمرده است و با ذكر صفات دوزخيان از جمله آن سرنوشت شوم را به دست خودشان فراهم ساخته‌اند كه مىفرمايد : الَّذِينَ اتَّخَذُواْ دِينَهُمْ لَهْوًا وَلَعِبًا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَوةُ الدُّنْيَا فَالْيَوْمَ نَنسهُمْ كَمَا نَسُواْ لِقَآءَ يَوْمِهِمْ هذَا وَمَا كَانُواْ بَايتِنَا يَجْحَدُونَ » « 1 » آنان كه دينشان را سرگرمى و بازى گرفتند و زندگى دنيا آنان را فريفت ، پس ما امروز از ياد مىبريمشان ، همان گونه كه آنان ديدار امروزشان را از ياد بردند وهمواره آيات ما را انكار مىكردند . اين امور سبب شد كه آنها در لجن‌زار شهوات فروروند و مؤاخذهء رستاخيز را به دست فراموشى بسپارند . گفتار پيامبران و آيات حق را انكار كنند . پس خداوند هم آنان را فراموش كند كه بدترين درد در قيامت است . چون كسى كه مسائل سرنوشت‌ساز خود را جدى نگيرد به كفر مطلق و انكار همه حقايق مىرسد . و دين براى او دردمند و دست و پاگير خواهد بود . در مواعظ حضرت على عليه السلام آمده است :

--> ( 1 ) - أعراف ( 7 ) : 51 .