نكرده‌اند ؛ و اطاعت خدا را ناديده گرفتند . در حديثى معتبر ، مصداق روشن حسرت خواران روز قيامت را عالمان بىعمل معرفى مىكند كه حقّى را بيان مىكنند ولى در عمل عكس آن را مىپيمايند . امام باقر عليه السلام مىفرمايد : إِنَّ أَشَدَّ النَّاسِ حَسْرَةً يَوْمَ القِيامَةِ الَّذينَ وَصَفُوا الْعَدْلَ ثُمّ خالَفُوه . . . . « 1 » بيشترين افسوس را در روز قيامت مردمى دارند كه سخن از عدالت بگويند و خود با ديگران به عدالت رفتار نكند . از اينرو حجت اللّه ، امير عارفان ، در خطبهء ارزشمند خود آن روز را يادآورى مىفرمايد : فَيالَها حَسْرَةً عَلى ذى غَفْلَةٍ انْ يَكُونَ عُمُرُهُ عَلَيْهِ حُجَّةً ، وَ أَنْ تُؤَدِيَّهُ أَيَّامُهُ إِلى شِقْوَةٍ ! نَسْأَلُ اللَّهَ سُبْحانَهُ أَنْ يَجْعَلَنا وَ إِيَّاكُمْ مِمَّنْ لاتُبْطِرُهُ نِعْمَةً وَ لاتُقَصِّرُ بِهِ عَنْ طاعَةِ رَبِّهِ غايَةٌ وَ لاتَحُلُّ بِهِ بَعْدَ الْمَوْتِ نَدامَةً وَ لاكآبَةٌ . « 2 » حسرت و اندوه بر آن بىخبرى كه عمر نابوده شده‌اش بر او حجّت است و پايان زندگيش شقاوت ! از خدا درخواست دارم ما و شما را از كسانى قرار دهد كه نعمت آنان را به طغيان نيندازد و هدفى آنان را در عبادت پروردگار خود مقصّر نسازد و پس از مرگ ، ندامت و اندوه بر او فرود نيايد . بنابراين بايد از موقعيت اندوهناك آن روز به خداوند پناه برد ؛ روزى كه پناهگاهى غير از رحمت الهى نيست . رسول اللّه صلى الله عليه و آله مىفرمايد : كسى كه به خودش ستم كرده باشد ، در آن روزى كه اندازهء آن پنجاه هزار سال

--> ( 1 ) - المحاسن : 1 / 120 ، باب 64 ، حديث 134 ؛ بحار الأنوار : 2 / 30 ، باب 9 ، حديث 15 . ( 2 ) - نهج البلاغه : خطبهء 63 .