1 - خودپسندى 2 - زياد ديدن عمل 3 - كوچكى گناه 4 - همنشينى با هوسرانان 5 - علاقه به مدح و ستايش 6 - اختلاف سازى 7 - سرگرم شدن به مال و فرزند 8 - حسد ورزى 9 - حرص خوردن 10 - خلوت گزينى اميرمؤمنان على عليه السلام مىفرمايد : از توفيق پرهيزگارى ، توجّه به حالت‌هاى شيطانى است كه در پيرامون انسان با تقوا مىچرخد تا راه نفوذ را پيدا كند . فَاتَقَّى عَبْدٌ رَبَّهُ نَصَحَ نَفْسَهُ ، وَ قَدَّمَ تَوْبَتَهُ وَ غَلَبَ شَهْوَتَهُ ، فَانَّ اجَلَهُ مَسْتُورٌ عَنْهُ وَ امَلَهُ خادِعٌ لَهُ وَ الشَّيْطانُ مُوَكَّلٌ بِهِ يُزَيِّنُ لَهُ الْمَعْصِيَةَ لَيَرْكَبَها وَ يُمَنِّيهِ التَّوبَةَ لِيُسَوِّفَها ، حَتَّى تَهْجُمَ مَنِيَّتُهُ عَلَيْهِ اغْفَلَ ما يَكُونُ عَنْها . « 1 » آن عبدى تقواپيشه شد كه خيرخواه خودگشت و توبه‌اش را پيش انداخت و بر شهوتش پيروز شد ؛ زيرا زمان اجل انسان مخفى است و آرزويش گول زنندهء اوست ، شيطان موكّل آدمى است كه معصيتش را در نظرش مىآرايد تا مرتكب آن شود و توبه را به صورت آرزو براى آينده جلوه مىدهد تا آن را

--> ( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 63 .