مسرف كه طبلى توخالى و اعمال و اخلاقش شيطانى و رفتار و اطوارش حيوانى است ، از هدايت حق محروم و بىبهره مىباشد . إنَّ اللَّهَ لا يَهْدِى مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذّابٌ » « 1 » زيرا خدا كسى را كه اسراف‌كار و بسيار دروغگوست ، هدايت نمىكند . بزرگان دين همچون شهيد ثانى و شيخ بهايى و امثال اين دو بزرگوار در كتب فقهى و دينى خود ، بر اثر آيات و روايات ، خطرات سنگين گناه را بازگو كرده و مردم را از كبيره و صغيرهء آن نهى كرده‌اند . اين مسائل وقتى است كه انسان پافشارى و اصرار و مداومت بر گناه نداشته باشد ، ولى زمانى كه در عرصهء مداومت بيفتد خطر همه جانبه مىشود تا جايى كه در تمام روزنه‌هاى رحمت به روى انسان بسته گشته و عذاب ابد براى آدمى مهيّا مىگردد . بَلى مَنْ كَسَبَ سَيِّئةً وَ أحاطَتْ بِهِ خَطيئَتُهُ فَاولئِكَ أصْحابُ النّارِهُمْ فيها خالِدُونَ » « 2 » [ نه چنين است كه مىگوييد ] بلكه كسانى كه مرتكب گناه شدند وآثار گناه ، سراسر وجودشان را فرا گرفت ، آنان اهل آتشند و در آن جاودانه‌اند . نجات براى كسانى است كه از گناه و اصرار و مداومت بر آن دست بردارند و به گفتهء قرآن مجيد وروايات به توبهء حقيقى كه همان ترك گناه و تدارك و جبران كمبودهاى عبادتى گذشته است برخيزند . وَالذَّينَ إذا فَعَلُوا فاحِشَةً أوْ ظَلَمُوا أنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إلَّا اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ * اولئِكَ

--> ( 1 ) - غافر ( 40 ) : 28 . ( 2 ) - بقره ( 2 ) 81 .