قطعاً از آن مرض نجات پيدا خواهد كرد . مشكل بيماران روحى اين است كه از آگاهى به طريق علاج و عمل به مقرّرات لازمه روى گردانند . اگر انسان به علل مرض و راه درمان آن معرفت پيدا كند و آن معرفت را به دايرهء عمل و صحنهء حركت بياورد ، بدون شك از مسير شيطان نجات پيدا كرده و به صراط مستقيم الهى خواهد رسيد . مريضِ خشم و غضب بايد در اخبار وارده در مذمّت غضب و آثار مترتبهء بر غضب انديشه كند و به اين معنا واقف گردد كه زبان وحى ، گرفتاران به بيمارى خشم را دور از خدا و رحمت رحيميهء حضرت ربّ العزّه مىداند و آنان را همپالگى شيطان و حزب ابليس به حساب مىآورد . غضب در روايات از حضرت ختمى مرتبت روايت شده : اْلْغَضَبُ يُفْسِدُ الأْيمانَ كَما يُفْسِدُ الْخَلُّ الْعَسَلَ . « 1 » خشم و غضب ايمان را فاسد مىكند ، چنان كه سركه عسل را . حضرت مولىالموحدين ، امام عارفان ، اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : الْحِدَّةُ ضَرْبٌ مِنَ الْجُنُونِ ، لأِنَّ صاحِبَها يَنْدَمُ فَإنْ لَمْ يَنْدَمْ فَجُنُونُهُ مُسْتَحْكَمٌ . « 2 » غضب نوعى از ديوانگى است ؛ زيرا به محض فرو نشستن ، صاحبش پشيمان مىشود و اگر پشيمان نشد ديوانگى او ثابت و استوار است . حضرت باقرالعلوم عليه السلام مىفرمايد :

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 302 ، حديث 1 ؛ ارشاد القلوب ، ديلمى : 1 / 177 . ( 2 ) - نهج البلاغه : حكمت 255 ؛ غرر الحكم : 301 ، حديث 6861 .